انس كه او گفت براى رسول مرغى بريان آوردند دعا گفت : اللهم آتنى ، باحب خلقت اليك ، ليأكل معى هذا الطير . اين حديث از روايت او مكذب حديث اول است اگر صدق بودى ابو بكر حاضر شدى آنجا . و اين حديث معارض است با حديثى كه وارد است از طرق مخالف چنان كه در حديث دوم بسطى تمام كردم كه از عايشه پرسيدند كه احب الخلق پيش رسول كه بود گفت فاطمه گفتند از مردان گفت شوهر او و در باقى احاديث ذكر ابو بكر نيست . با آنكه كدام مردى باشد كه پيش فاسقى فاجرى چون عمر و عاص بنشيند و گويد كه من زن خود را دوست مىدارم و اين معنى از غيرت نباشد و نفرت آورد از بساط نبوت و از حميت مردى نباشد و مع هذا رسول صلّى اللّه عليه و آله دائما از دست عايشه و حفصه در رنج بودى و حق تعالى عتاب كرد با رسول در تأديب به سبب ايشان . سورهء « يا أيها النبى لم تحرم » گواه اين حال است و اللّه تعالى رسول را منع كرد كه رضاى اين دو زن نگاهدارد و فرمود كه رضاى ايشان نگاه مدار كما قال تعالى : تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ ( تحريم 1 ) و رسول از ايشان ماهى اعتزال كرد و سورهء نوح گواه اين بابست كه رسول از منافقان به سبب عايشه سخن موحش و فاحش بشنيد و اگر تفسير قرآن از طوائف مطالعه كنند بازيابند كه رسول از دست عايشه و حفصه چه غصه‌ها خورده و صبر كرده و اگر از من باور ندارى در مصابيح اخبار از كتب مخالفان مطالعه كن در باب عترت و اهل بيت و ازواج تا به شرح بدانى . جواب آخر ، آن كه حق تعالى دوستى او واجب كرد على است و اهل بيت او به حكم آية : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ( شورى 22 ) دوم مخالف و مؤالف گويند آية ، إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا ( مريم 96 ) يعنى آنان كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند زود باشد كه بگرداند رحمن براى ايشان دوستى در شأن على آمد و آية : يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ الخ ( مائده 59 ) . در مصابيح مخالفان آمده كه رسول صلّى اللّه عليه و آله در حال غيبت على گفت : اللهم لا تمتنى حتى ترينى عليا « 1 » . خدايا مرا مميران تا على را به من بنمائى .

--> ( 1 ) - مناقب ابن شهر آشوب 2 / 251 و ارشاد القلوب 2 / 49